#BrexitBlog 2 May en Corbyn, falende vijanden vertrekken

Twee jaar en elf maanden geleden verkoos de Britse bevolking een zelfstandige toekomst boven een langer verblijf in de Europese Unie. Vandaag kiest diezelfde bevolking 73 vertegenwoordigers in het Europees Parlement. Dit scenario is voor vrijwel alle betrokkenen ongelukkig, maar een logisch gevolg van het gebrek aan daadkracht in de Britse politiek. Hoewel brexiteers gouden bergen beloofden en remainers ons waarschuwden voor apocalyptische taferelen is het daadwerkelijke resultaat nog altijd troebel. Ondanks dat May, als minister van Binnenlandse Zaken, een uitgesproken tegenstander van de Brexit was, is zij inmiddels het niet al te fraaie gezicht van de Brexit geworden. De steeds grotere grootte van de wallen onder haar ogen, symboliseert een pijnlijke werkelijkheid. Groot-Brittannië staat tijdens de meest ingrijpende transitie in zijn moderne geschiedenis onder aanvoering van een premier die het gewicht van haar ambt en opdracht niet kan dragen.


Groot-Brittannië staat tijdens de meest ingrijpende transitie in zijn moderne geschiedenis onder aanvoering van een premier die het gewicht van haar ambt en opdracht niet kan dragen.

Mays Brexitdeal is inmiddels al drie keer naar de prullenbak verwezen door het Britse Lagerhuis. Niet alleen de oppositie en haar coalitiepartner, maar ook een deel van haar partijgenoten heeft zij nog altijd niet kunnen overtuigen van haar onderhandelingsresultaat. De derde keer dat May haar deal in stemming bracht, bood zij haar eigen positie aan in ruil voor steun (hierover meer in BrexitBlog1 red.), maar ook dit wanhoopsoffensief hielp haar niet aan een meerderheid. Deze week kondigde May aan dat zij haar Brexitdeal binnenkort voor de vierde keer wil onderwerpen aan het oordeel van het Lagerhuis. Door een gebrek aan inhoudelijke argumenten besloot zij een nieuw zoetmakertje toe te voegen aan een vrijwel onveranderde deal. Ditmaal bood May niet alleen haar eigen positie aan in ruil voor voldoende steun, maar ook het laatste restje vertrouwen in de politiek, door de deur naar een tweede referendum op een kier te zetten.


Terwijl May blijft falen in haar pogingen om vorm te geven aan een zachte Brexit en Jeremy Corbyn weigert om zijn partijbelangen opzij te zetten, zinkt de Britse bevolking verder weg in een moeras van onzekerheid.

Terwijl May blijft falen in haar pogingen om vorm te geven aan een zachte Brexit en Jeremy Corbyn weigert om zijn partijbelangen opzij te zetten, zinkt de Britse bevolking verder weg in een moeras van onzekerheid. Premier May en oppositieleider Corbyn zijn er niet alleen niet in geslaagd om de Brexit vlot te trekken, maar zijn er ook wel in geslaagd om maandenlang niet te onderhandelen en vervolgens binnen een maand, zonder resultaat, hun onderhandelingen te staken. Op dit moment is verandering noodzakelijk in de top van het Britse landsbestuur. Een nieuwe premier die de gefragmenteerde Tory’s kan verbinden en niet zwalkt van de ene mening naar een ander standpunt en van constante inschattingsfouten naar volgende blunders. Een oppositieleider die inziet dat samenwerking noodzakelijk is en dat de toekomst van de Britse bevolking belangrijker is dan het aantal partijzetels bij de volgende verkiezingen. Het is voor de Britten te hopen dat het politieke einde van de structureel falende vijanden aanstaande is.    

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here