Marijnissen blok aan been SP

Het seizoen nadert zijn einde, de zomer is aanstaande en dus staat de transferperiode voor de deur. Verschillende partijen bezinnen zich op hun politieke kopstukken en kijken om zich heen, op zoek naar nieuw talent. Hoewel de meeste partijen om politieke of financiële redenen zullen vasthouden aan de huidige selectie of opvolging zoeken binnen eigen geledingen, is de rijkste partij van Nederland wellicht bereid om de portemonnee te trekken.

Lilian Marijnissen heeft haar belofte niet kunnen inlossen sinds zij in december 2017 werd aangesteld als partijleider van de Socialistische Partij. Het merk dat de naam Marijnissen werd, onder de jarenlange hegemonie van haar vader, is niet bestand gebleken tegen het onvermogen om profiel te maken van dochter Lilian. Door de gemeenteraadsverkiezingen en de Provinciale Statenverkiezingen glansrijk te verliezen, meer dan te halveren in de Eerste Kamer en uit het Europees Parlement te worden weggevaagd is de positie van de politieke voorvrouw onhoudbaar geworden. Tijdens een eerder deze week ingelaste crisisvergadering van het partijbestuur is partijvoorzitter Ron Meyer geslachtofferd, althans is hem de wacht aan gezegd voor een volgende termijn.

 
Ondanks het verval van de PvdA dat tijdelijk is opgeschort door het zogenaamde Timmermans effect is Marijnissen er niet in geslaagd om smoel te geven aan de socialisten die onder Roemer vervielen van potentiële premierspartij tot opvulling in de marge. De reden is Marijnissen zelf. In de huidige mediawerkelijkheid is de beeldvorming rondom het gezicht van een partij minstens zo belangrijk als de inhoudelijke lijn. Marijnissen is in de afgelopen anderhalf jaar niet meer geworden dan de dochter van haar vader. Geen groots debater, geen pakkende stokpaardjes en geen concurrentie voor Klaver en Asscher. Ondanks of misschien gedeeltelijk dankzij de torenhoge verwachtingen rondom haar aantreden is Marijnissen er geen moment in geslaagd om het kiezerspotentieel van de SP naar de stembussen te lokken.

Marijnissen is in de afgelopen anderhalf jaar niet meer geworden dan de dochter van haar vader

Het uitgestelde vertrek van Meyer is geen antwoord op de politieke leegte van de SP. Hoewel het Hans Brusselmans filmpje verre van smaakvol en effectief was, is het geen verklaring voor het genadeloze oordeel van de kiezer. Een partij die een halve ton uittrekt voor een social media campagne en 0 zetels haalt, moet echte consequenties trekken. Het niet her verkiezen van een partijvoorzitter is slechts een maatregel voor de bühne. Het enige dat op dit moment een obstakel lijkt te vormen voor het vertrek van Marijnissen is de luikende toorn van haar vader en het gebrek aan potentiële opvolgers. Sadet Karabulut werd eerder al gewogen en te licht bevonden, Peter Kwint weigert een pak aan te trekken en Renske Leijten is altijd boos. Op momenten als deze zal de SP balen dat de politieke spelregels niet meer op die van het voetbal lijken.

Het enige dat op dit moment een obstakel lijkt te vormen voor het vertrek van Marijnissen is de luikende toorn van haar vader en het gebrek aan potentiële opvolgers

Ron Meyer zou tijdens zijn laatste maanden als hoogste baas, met zijn uitpuilende socialistische beurs, elders een veelbelovende wisselspeler kunnen aantrekken. Idealiter een man met talent en zonder echte mening, zoals Klaas Dijkhoff. Geef hem in plaats van, het door Lubach gehekelde, PVV corvee een rode das en een tros tomaten en zie hier, een nieuwe ster op links is geboren. Helaas voor de SP en de kijker lijkt politiek niet op de voetbalsport. Geld is niet de oplossing en kiezers lopen weg. Marijnissen moet vertrekken, maar zal zich vastklampen aan de strohalm die haar wordt geboden door het gebrek aan opvolgers.

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here