Boris boef en de Brexit. Brexitblog III

Boris Boef. Onder Disney liefhebbers staat dit stripfiguur bekend als een kat die de grenzen van de wet en zijn eetlust met overgave opzoekt en overtreedt. Boris Johnson. Onder Britten staat dit stripfiguur bekend als een excentrieke politicus die de grenzen van het betamelijke met overgave opzoekt en overtreedt. De twee naamgenoten delen hun honger naar meer. Het was niet de eerste keer dat Johnson een greep deed naar het hoogste politieke ambt in het Verenigd Koninkrijk, maar waar hij eerder faalde bleek zijn hand nu niet te verslaan. Nadat Theresa May haar vertrek aankondigde, barstte de strijd om het conservatieve leiderschap in alle hevigheid los. Parlementsleden en ministers wierpen zich op om zich te ontfermen over Mays bedenkelijke erfenis. De conservatieve Lagerhuisleden scheidden in een kleine twee maanden tijd het kaf van het koren en zadelden Johnson op met de grootste uitdaging op het Europese continent na de Tweede Wereldoorlog.

De vraag is nu: kan Johnson deze ogenschijnlijk onmogelijke taak tot een goed einde brengen? Het antwoord is nee. Hoewel zijn voorganger de lat niet lager kon leggen dan zij heeft gedaan en Johnson haar onmogelijk niet kan overtreffen is zijn missie onhaalbaar. Op 31 oktober gaat het Verenigd Koninkrijk de Europese Unie, ongeacht of er een deal is gesloten, verlaten. Althans dat is wat de kersverse prime-minister doorlopend verkondigt. Voor de maatstaven van de Britse politiek is dit voornemen ongekend daadkrachtig. Enerzijds is Johnsons veronderstelling dat een volgende opschorting van de Brexitdatum het laatste restje vertrouwen in Her Majesty’s Government zal doen verdwijnen terecht. Anderzijds is het niet aannemelijk dat een no-deal Brexit, gevolgd door een economische crisis een ander resultaat zal hebben. Vrijwel alle economen zijn het er over eens dat de Britse economie keihard zal worden getroffen als gevolg van de Britse vrijheidsdrang. Een dure prijs voor ultieme zelfstandigheid. Ongetwijfeld zullen de Eurofetisjisten die in Brussel aan de knoppen draaien geen enkele moeite doen om het Britse leed in deze vechtscheiding te verzachten. Eerder werd May met een kluitje in het riet gestuurd en ook nu lijkt Boris Boef geen betere deal voor elkaar te kunnen gaan boksen. Niet alleen omdat Johnson alles behalve diplomatiek te werk gaat, niet alleen omdat May een ongekende puinhoop heeft achtergelaten, maar ook, of misschien zelfs vooral omdat Brussel uit is op bloed.

Wanneer het VK zonder zichtbare kleerscheuren de EU verlaat is de unie immers ten dode opgeschreven. Nationalistische politici in alle overgebleven lidstaten zullen om hun gelijk roepen en zij zullen het niet enkel krijgen, maar ook hebben. Een geslaagde Brexit kan immers tot niet anders leiden dan een volgende uittreding en een volgende en een daaropvolgende. Met die werkelijkheid in het achterhoofd zal Brussel met May hebben onderhandeld en met diezelfde werkelijkheid in het vooruitzicht zal Brussel ook Johnson nul op het rekest geven. 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here