To Boerka or not to Boerka?

Uitgedost in kleurrijke gewaden, die soms weinig en andere keren niets aan de verbeelding overlaten, omringd door bekenden en onbekenden en ondertussen ingebed in onze cultuur, vaart ieder jaar een vloot van vrijheid door de Amsterdamse grachten. De Pride zal ook dit jaar, weer weinigen zijn ontgaan, al werd een groot deel van de aandacht vakkundig gekaapt door een Amsterdamse politicus die zijn eigen ego blijkbaar belangrijker vond.

In deze tijden waarin gelijkwaardigheid en vrijheid gewoon zijn gaan lijken is het soms moeilijk voorstelbaar dat het ooit anders is geweest. Dat Nederland pas minder dan twintig jaar geleden als eerste land ter wereld het homohuwelijk legaliseerde, dat de op televisie vaak gepropageerde vanzelfsprekendheid van ultieme vrijheid en acceptatie niet altijd de norm is, niet in de wereld, niet in het vrije westen en zelfs niet in Nederland.

Onze open, vrije samenleving kampt met moeilijke uitdagingen. De afgelopen jaren zijn steeds meer invullingen te zien van vrijheden die in potentie afbreuk kunnen doen aan de Nederlandse samenleving. Mensen schermen te pas en te onpas met de vrijheden die hen door de Nederlandse grondwet worden geboden, zonder te beseffen dat vrijheden niet onvoorwaardelijk zijn. De PVV hees deze week de vlag nadat een van de eerste succesjes uit hun veertienjarige politieke bestaan kon worden gevierd. Hoewel de door hen tot kopvodden gedoopte hoofddoekjes nog zijn toegestaan, wordt het dragen van gezichtsbedekkende kleding in de openbare ruimte bij wet verboden. Is dit een inperking van de godsdienstvrijheid of juist een verdediging van de zelfbeschikking van vrouwen?

In een realistische vrije samenleving is de letter van de wet altijd arbitrair

In beide beweringen schuilt een kern van waarheid. In een utopische vrije samenleving is niets verboden en maakt iedereen in vrijheid keuzes zonder anderen te schaden. In een realistische vrije samenleving kunnen vrije keuzes alleen plaatsvinden binnen de grenzen van de wet en is de letter van de wet altijd arbitrair. Afwegingen moeten worden gemaakt. Voor een tot moslima bekeerde vrouw, die in een talkshow uitlegt hoe zij zich om religieuze redenen vrijwillig in een boerka omhult, is een boerkaverbod wel degelijk een inperking van de godsdienstvrijheid. Voor andere vrouwen die binnen de Nederlandse grenzen leven in een Arabische cultuur, waarin hun positie ondergeschikt is aan die van een man, kan een boerka juist een symbool zijn van onderdrukking.

In dit vraagstuk bestaat geen perfect antwoord, maar wel een minste kwaad. Vanuit de basisgedachte dat Nederland een westers land is, met een niet altijd even fraaie geschiedenis, dat gebouwd is op het jodendom, het christendom en het humanisme, waarin tolerantie altijd grenzen heeft gekend, moet worden vastgehouden aan randvoorwaarden. Deze lijn die wordt gezet, waarmee wordt geborgd dat mensen in de publieke ruimte niet onherkenbaar mogen zijn, is per definitie een inbreuk op iedereens privacy, maar wel een die minder zwaar weegt dan het belang om vast te houden aan onze open cultuur.

iedereen die emancipatie een warm hart toedraagt, zou het boerkaverbod moeten omarmen.

Het is frappant om te zien dat zelfbenoemde feministen het boerkaverbod hekelen. Dat deze maatregel niet onomstreden is, is een understatement, maar juist iedereen die emancipatie een warm hart toedraagt, zou het boerkaverbod moeten omarmen. Iedere vrouw, die vanuit religieuze of culturele schijnargumenten, in een keurslijf wordt gedwongen is er een teveel. In onze samenleving is gelijkwaardigheid immers het grootste goed en is vrijheid altijd gekaderd.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here