God save the Queen!

Komende donderdag wordt de Britse kiezer voor de derde keer in een reguliere zittingsperiode naar de stembus geroepen om een nieuw nationaal parlement te kiezen. Het is een gevolg van een Lagerhuis dat de weg kwijt leek te zijn op een snelweg richting een onzekere toekomst. Het fijne aan snelwegen is dat er ten opzichte van andere wegen relatief weinig bochten in zitten. Daardoor viel de stuurloosheid van de Britten minder vaak op, dan dat deze in werkelijkheid aanwezig was. Toch hebben de Britten inmiddels de nodige schaven en deuken opgelopen. Donderdag beantwoorden de Britten zelf de centrale vraag over hun nabije toekomst. In or out? De vraag die jaren geleden ook al voorlag in een referendum, dat het Koninkrijk de afgelopen jaren steeds zichtbaarder in zijn greep heeft gehouden.

Donderdag vindt impliciet een nieuw referendum plaats. Gek genoeg hebben de politieke partijen in Groot-Brittannië, mede ingegeven door het districtenstelsel, een simpele keuze voorgelegd aan de kiezer. Niet uit luxe, maar uit onmacht om zelf knopen door te hakken. Een absolute meerderheid voor de Conservatieven, van premier Johnson, betekent een einde aan de ellenlange Brexitsoap. Het zou het einde betekenen van de tot nog toe immer aanhoudende onzekerheid over ’s lands toekomst. Met een ruime marge in de peilingen voorspellen de Maurice the Dogs van onze overzeese westerburen, deze uitkomst, echter gezien hun misplaatste peilstokken bij de vorige verkiezingen kan daar weinig zekerheid aan worden ontleend. Daarom blijft de uitkomst van een zogenaamd ‘hung Parliament’ een reële optie.

Een ‘hung Parliament’ is een parlement waar geen van de partijen een absolute meerderheid heeft en een coalitie moet worden gevormd. Mochten de Socialisten van Jeremy Corbyn onvoorspeld dichtbij het zetelaantal van de Conservatieven komen, dan is het niet ondenkbaar dat zij, ook als zij niet de grootste partij worden een coalitie kunnen vormen met een andere kleinere partij. De Schotse SNP wordt in dit scenario veel genoemd. Het zou een bizar en toch passend vervolg zijn van de Brexitsoap die al zo vaak een onverwachte wending nam. Een volgend Brexitreferendum en een nieuw referendum over de Schotse onafhankelijkheid zou het gevolg zijn. Nog meer chaos, boze burgers en een versplinterd Koninkrijk, het mogelijke gevolg. Voor de eenheid van het Britse Koninkrijk, voor een volgend en mogelijk laatste episode van de Brexitsoap, voor het sluitstuk van jaren van onzekerheid: laat ons hopen op een duidelijk oordeel van de Britse kiezer. Opdat een ooit zo machtig en toonaangevend land niet ten ondergaat, niet verscheurd wordt, niet uit elkaar valt, als een gevolg van haar grootste goed. Democratie. In optima forma. De volksraadpleging.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here