Nationale veiligheid in handen van Citrix

Tot voor kort kende vrijwel niemand het. Inmiddels hebben we er allemaal wel over gehoord. De afgelopen dagen en weken struikelde Nederland over berichtgeving over deze schakel tussen bedrijfsnetwerken en het internet. Al een maand zou er een enorm lek zitten in de beveiliging van deze servers. Aan de tafel van DWDD legde Volkskrantjournalist Huib Modderkolk uit hoe cruciale informatie voor het oprapen lag. Onvermijdelijk rijst een verstrekkende vraag. Zijn wij ons voldoende bewust van de gevaren van het digitale tijdperk?

De vraag is even snel beantwoord als gesteld. Nee. We zijn massaal lui, onverschillig en naïef. Met het grootste gemak leveren we ons hele hebben en houden uit aan buitenlandse giganten als Google, Facebook en Apple. We zijn in overgrote meerderheid te lui om onze wachtwoorden te compliceren en te veranderen en vallen met groot gemak terug op de verklaring ‘ze mogen alles zien, ik heb niks te verbergen’. Privacywaakhonden strooien met prijzen richting de overheid, Nederland staat op z’n achterste poten wanneer de veiligheidsdiensten hun instrumentarium willen uitbreiden, maar tegelijkertijd druipt de hypocrisie uit de smeltende klomp boter op onze hoofden.

“Alleen door miljarden uit te trekken voor een nationale cybersecuritydienst kunnen we ons wapenen tegen deze groeiende bedreiging”

We sluiten onze ogen voor het evidente gevaar en kiezen gemakzucht steevast boven veiligheid. Dat de eerder genoemde giganten ons vaak beter kennen dan onze geliefden, ons meer doorzien dan wij zelf, schrikt ons blijkbaar niet af. Dat onze wachtwoorden online terug te vinden zijn, voor een ieder inzichtelijk nemen we ter kennisgeving aan. Dat de deur tot onze medische dossiers ruim een maand open heeft gestaan, we halen onze schouders erover op. Ons hele zijn, al onze informatie is digitaal terug te vinden. We zijn overgeleverd aan de grillen van onwelwillenden, aan de veronderstelde goedheid van de giganten en aan beveiliging die zo vaak niet ondoordringbaar blijkt te zijn.

We moeten wakker worden. Investeren in cybersecurity, in voorlichting en opsporing. Het digitale tijdperk is allang ingetreden, maar op veiligheidsgebied zijn onze diensten en is ons bewustzijn achtergebleven in de vorige eeuw. Miljarden uittrekken voor de opleiding, rekrutering en aanstelling van een nationale cybersecuritydienst onder het ministerie van Veiligheid. Dat is wat er moet gebeuren, alleen door met zakken geld te strooien kan de achterstand enigszins worden ingehaald, kunnen we ons wapenen tegen deze grootste en almaar groeiende bedreiging. Een alternatief voor de beveiliging van onze nutsbedrijven, onze vitale infrastructuur en onze persoonsgegevens is er niet. Zo lang we niet drastisch ingrijpen wachten we achteloos op het onvermijdelijke.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here