Zetelroof, van dierenactivist tot 50Plus

Vandaag maakte het Algemeen Dagblad bekend dat Femke Merel van Kooten na de volgende Tweede Kamerverkiezingen hoopt terug te keren als Kamerlid namens de partij 50Plus. Vorig jaar scheidde Van Kooten zich af van de Partij voor de Dieren. Sindsdien toonde zij zich een ijverige eenmansfractie door bij zoveel mogelijk debatten aanwezig te zijn en gesteund door een kleine familiaire kring haar werkzaamheden uit te voeren. De goodwill die zij hiermee kweekte verdwijnt nu als sneeuw voor de zon. Onder de verdampende beschermingslaag is nu te zien, wat tot voor kort onzichtbaar was. Van Kooten is weinig meer dan een opportunist, die in korte tijd gehecht is geraakt aan het pluche.

Het kan niet anders worden omschreven dan als een vlucht naar voren. Wie zich afscheidt van een partij omdat men zich onvoldoende aan het o zo heilige verkiezingsprogramma houdt, om zich vervolgens aan te sluiten bij een geheel andere partij verliest zijn of haar geloofwaardigheid. Hoe goed onze bejaarde medemensen het ook voorhebben met de dieren, de focuspunten van de linkse dierenpartij en de centrumrechtse ouderenpartij verschillen sterk.

Het lijkt niet meer dan een reddingsboei voor een opportunistisch Kamerlid met vele schutkleuren

Een paar gesprekken met Henk Krol en één van onze Kamerleden verschiet als een kameleon van kleur. Het zegt iets over het niveau van onze Kamerleden en specifiek over Van Kooten. Over het oprichten van een eigen partij geeft ze in het AD aan dat ze het geld er niet voor kan opbrengen. Een legitiem argument om niet aan een dergelijk hels karwei te beginnen, maar ook een zwaktebod als het gaat om principes. Mevrouw heeft het bij de dierenpartij geprobeerd, maar was ontevreden, wil eigenlijk haar eigen koers varen, maar heeft het geld niet en besluit vervolgens niet om haar nek uit te steken of tot de conclusie te komen dat ze na een dappere poging afzwaait uit het parlement, maar sluit zich aan bij de bejaardenbrigade van Krol. Het lijkt niet meer dan een reddingsboei voor iemand die weinig met idealen en veel met het zijn van Kamerlid lijkt te hebben. Ja, maar ze is wel uit principes opgestapt bij de Partij voor de Dieren, zal een ander hier mogelijk over denken. Toch kan ook die move net zo goed uit pluchebehoud zijn geboren. Wanneer Van Kooten niet goed lag binnen de dierenpartij zal ook zij op haar spreekwoordelijke klompen hebben kunnen aanvoelen dat een verkiesbare plek op de volgende kieslijst vergane hoop was. Dat mogelijke scenario bevestigt het beeld van een opportunistisch Kamerlid met vele schutkleuren.

Daarbij is de manier waarop Van Kooten haar politieke transfer heeft ingericht een wenkbrauwfronzer van formaat. Hoewel ze in december al lid werd van de ouderenpartij en gaat solliciteren voor de Kamerlijst maakt zij het restant van deze kabinetsperiode af als onafhankelijk Kamerlid. Waarom in hemelsnaam? Van Kooten lijkt de makkelijke weg te kiezen. Zo lang mogelijk profiteren van het kamerpluche in vrijheid en daarna overstappen op de meest toegankelijke trein die voorbijkomt. Alles voor de zetel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here