Minister Bijleveld. Twinkelende ogen, wankel en onzichtbaar.

Foto: Tech Sgt. Vernon Young Jr.

In deze splinternieuwe rubriek kijkt Politiek van Morgen naar de politiek van het verleden. De hoofdrolspelers van deze aflopende kabinetsperiode komen de komende weken op rapport. We maken de balans op over de afgelopen jaren nu de laatste maanden van het kabinet Rutte III zijn aangebroken. Wie presteerden op het allerhoogste niveau, wie scoren een krappe voldoende en wie zakten hopeloos door het ijs? One year to go. De politiek komt op rapport.

Ank Bijleveld

Hawija

Zoals het lot van menig bestuurder is, werd ook Bijleveld getroffen door de fouten van één van haar voorgangers. Voormalig minister van Defensie Janine Hennis Plasschaert gaf op 23 juni aan de Kamer aan dat er voor zover bekend geen sprake was van betrokkenheid van Nederland bij burgerslachtoffers. Zowel in een brief als in een debat hield zij deze lijn aan. Bijleveld gaf echter na berichtgeving in verschillende media aan dat dit onjuist was en dat haar ambtsvoorganger al op 9 juni, twee weken voor de gehekelde uitspraak, van het tegendeel op de hoogte was gesteld. Bijleveld schroomde er niet voor om de vloer aan te vegen met de handelswijze van Hennis en haar ministerie. In een fleurige outfit, die schril afstak tegen de ernst van het debat, kreeg Bijleveld de wind van voren en een motie van wantrouwen van de flanken. In de nasleep van het debat maakte Bijleveld een uitzonderlijke manoeuvre door de ministeries van Buitenlandse- en Algemene Zaken zonder pardon en zonder enige politieke aanleiding in de leeuwenkuil te trekken waar zij zich zelf net genesteld had.

Geert Wilders omschreef deze onverklaarbare handelingen treffend in het debat met de premier en de minister van Defensie: “Minister Bijleveld zei eerst tien keer met twinkelende oogjes dat niet zij maar haar voorganger Hennis de Kamer fout had geïnformeerd om vervolgens ook premier Rutte nog even voor de trein te gooien door spontaan en ongevraagd te melden dat ook Rutte was geïnformeerd over het onderzoek.”

Onzichtbaar

De minister is onzichtbaar op de dossiers die het dagelijks leven van haar militairen raken. Bij de crisis rondom materiële uitrusting liet zij portefeuillehoudend staatssecretaris Barbara Visser de kolen uit het vuur slepen en in de discussie rondom de beoogde verhuizing van de marinierskazerne naar Vlissingen was Bijleveld opnieuw in geen velden of wegen te bekennen. Natuurlijk is het voorstelbaar dat een minister zich keurig houdt aan de portefeuilleverdeling met haar staatssecretaris, maar wanneer de nood aan de man is, kan een beetje leiderschap van de hoogste baas van een ministerie geen kwaad. Terwijl Rutte uiteindelijk wel naar Vlissingen afreisde om het aangepaste kabinetsbeleid te verdedigen en Visser in de Tweede Kamer een oppositiebrede motie van afkeuring incasseerde was Bijleveld…? Niemand die weet waar ze was.

Met one year to go is dit het rapport van Ank Bijleveld.

Het probleem met Bijleveld is dat ze er eigenlijk nooit is. Ze laat zo lang mogelijk anderen de kolen uit het vuur laten en wanneer ze zelf toch wordt betrapt op een fout, wijst ze direct naar al haar vriendjes en vriendinnetjes om duidelijk te maken dat die heus ook schuldig zijn. In de Kamer wankelt Bijleveld wanneer het moeilijk wordt en uit alles blijkt dat ze het gewicht van haar functie niet kan dragen. Successen zijn uitgebleven en met one year to go mag duidelijk zijn dat elke vorm van uitzicht op een voldoende nu al uit het zicht is.

Rapportcijfer: 4

Welk cijfer geef jij Ank Bijleveld?

Coming Soon
Welk cijfer geef jij Ank Bijleveld?
Welk cijfer geef jij Ank Bijleveld?
Welk cijfer geef jij Ank Bijleveld?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here