Bleib zu Hause. Restez à la maison!

Foto: Nicky Boogaard

In een vlaag van meertaligheid riep Rutte naast de Nederlanders ook onze ooster- en zuiderburen op om zo weinig mogelijk te reizen binnen Nederland. De grenzen moeten openblijven om grensarbeiders niet te hinderen en de samenwerking tussen zorginstellingen over de grenzen niet te bemoeilijken. Dat maakt dat we aangewezen zijn op het inschattingsvermogen van onze buren en onszelf. Na een periode waarin mensen veel binnen hebben gezeten en geliefden weinig of niet hebben gezien, gecombineerd met de aanstaande feestdagen lijken de komende twee weekenden een belangrijke test voor onze zelfbeheersing te worden.

Hoewel de straten en stations ongekende leegte vertonen en dorpen ongetwijfeld uitgestorven zijn, geeft het stadsbeeld van de afgelopen weken weinig vertrouwen. Het kabinet spreekt optimistisch over het gedrag van Nederlanders, maar wie in een stad woont ziet dat veel mensen schijt hebben aan de afstandsregel. Oudere mensen die het liefst door je heen zouden lopen, kuchende daklozen die zo dicht mogelijk bij je komen staan om een bijdrage te vragen en jongeren die zich ophopen wanneer zich ergens aan het water een flinke straal zon vertoont. Hoe stevig medici ook de noodklok luiden, hoe streng minister Grapperhaus het volk ook toespreekt, hoe vaak Rutte zijn boodschap ook herhaalt, vooralsnog is de groep mensen die zich er niets van aantrekt nog te groot.

Vooralsnog is het maar de vraag of wij dat vertrouwen waar kunnen maken, of hopeloos falen in egoïsme en onderschatting.

Misschien verschilt het per stad en is het hier in het noorden compleet anders dan zuidelijker, waar het virus al stevig om zich heen heeft geslagen. Ik kan mij niet geheel aan de indruk onttrekken dat daar waar het virus nog niet stevig heeft huisgehouden, nog altijd onderschatting geldt. Zo ook in grote delen van de grensregio met Duitsland. Toen de Belgische cafés werden gesloten trokken zij immers ook massaal de grens over. Nu richting weekenden, feestdagen en later deze maand de meivakantie kunnen we weinig meer dan hopen dat het tot iedereen doordringt dat het niet langer alleen wenselijk is, maar steeds noodzakelijker wordt om een keer normaal te doen. Niet normaal als in de waan van alledag, maar normaal in het besef dat de wereld niet om individuen draait. Het maakt kwaad wanneer groepen jongeren blijkbaar hebben besloten dat zij ook nu en groupe met hun skateboards de parken door moeten trekken, wanneer iemand naast je komt staan in de supermarkt of je zonder afstand te behouden besluit in te halen op de fiets. Het vertrouwen van Rutte in zijn bevolking lijkt enorm. Vooralsnog is het maar de vraag of wij dat vertrouwen waar kunnen maken, of hopeloos falen in egoïsme en onderschatting.

De premier en zijn kabinet zijn optimistisch. Optimistisch over het inschattingsvermogen van Nederlanders, Duitsers en Belgen. Hopend dat zij gelijk krijgen, zie ik geen enkele reden om optimistisch te zijn over de gedragingen in de komende twee weekenden. Het kabinet heeft als gespeculeerd over eventuele verzwarende maatregelen wanneer mensen hier onverantwoordelijk mee omgaan. Als ik het kabinet was zou ik die alvast afstoffen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here