‘Sleepy Joe’: verre van ideaal, en toch de beste Democratische kandidaat voor het Witte Huis

Foto: Gage Skidmore

Bernie Sanders stapt uit de race om de Democratische nominatie voor het Amerikaanse presidentschap, zo is bekend geworden. En zo wordt Joe Biden voor 99,9% zeker de kandidaat voor de Democraten om het op te nemen tegen Donald Trump in november. Biden, 77, is zeker geen ideale kandidaat, maar heeft wél de beste kans om Donald Trump in November te verslaan, het ultieme doel voor de Democraten.

Sanders leek de grote favoriet, maar de gematigde flank is nog altijd groter

Dat een gematigde kandidaat met de nominatie er vandoor gaat, mag op zichzelf geen verassing heten. De gematigde Pete Buttigieg won, tegen ieders verwachting, in Iowa. Hier haalden de gematigden (Buttigieg, Biden en Klobuchar) samen 54% van de stemmen. In New Hampshire haalden deze drie gezamenlijk 53%. Alleen in Nevada ‘won’ de progressieve vleugel, waartoe Sanders en ook Warren gerekend worden. De overwinning van Biden in South Carolina was vervolgens zo massief, dat hij zichzelf op de gematigde flank in pole-position schoot. Het momentum wist hij volledig naar zich toe te trekken: Buttigieg en Klobuchar trokken zich terug en schaarden zich achter Biden. Mike Bloomberg deed dit na Super Tuesday  (de enige dag dat hij meedeed) ook. Op de progressieve vleugel trad Warren terug, maar zij schaarde zich niet achter Sanders. Een kolfje naar de hand van Biden, die Sanders in de volgende 1-op-1 verkiezingen veelal aftroefde.

Toch mag het geen verassing heten dat een gematigde kandidaat er met de nominatie vandoor gaat. Sanders doet het goed in de staten met veel jongeren, steden en universiteiten.  Daar zit de progressieve achterban van de Democratische partij. In dat opzicht was Sanders zijn tijd vooruit, en is het een kwestie van tijd voordat er wel een progressieve presidentskandidaat komt. Maar om president te kunnen worden, moeten ook de ‘fly-over states’ meegenomen worden in het verhaal. En juist die staten moeten weinig hebben van de ‘linkse’ Sanders. Voor Biden wordt nu één ding van groot belang: in hoeverre Sanders hem gaat steunen en zijn kiezers voor Biden mobiliseert. En dat lijkt niet het geval: hoewel Sanders geen campagne meer gaat voeren, blijft hij wel op het stembiljet staan om de druk op Biden te houden. Eenzelfde tactiek die voor Clinton in 2016 ongunstig uitpakte.

Biden moet het nu waarmaken

Dat Trump al rekening hield met Biden als tegenstander, werd tijdens een persconferentie van afgelopen week. Daar gaf Trump aan met Biden gesproken te hebben over zijn aanpak van de coronacrisis (en niet met Sanders). Voor Biden is het te hopen dat de coronacrisis niet te lang duurt: in crises schaart het volk zich in zijn algemeen rond de leider. Ook is Trump bijna elke dag op tv met een persconferentie, waar Biden nu niet zichtbaar is.

Voor Trump is Biden de meest ideale tegenkandidaat, maar ook de meest geduchte. Biden is de personificatie van hetgeen waar Trump zich tegen verzet; Biden (die hij gescherend ‘Sleepy Joe’ noemt) is het establishment. Toch moet Trump waakzaam zijn: Biden is gematigd en minder gehaat dan Hillary Clinton, de tegenkandidaat van Trump in 2016. Biden kan Republikeinen die niks van Trump moeten hebben naar alle waarschijnlijkheid wel aanspreken, waar Clinton dit niet lukte, omdat zij teveel weerzin opwekte. Ook heeft Biden, zoals bij de voorverkiezing in South Carolina wel bleek, meer potentie om de African Americans te mobiliseren dan Clinton deed. Zolang Biden sterker is tijdens de debatten dan hij was in de voorverkiezingen en wegblijft van de knullige foutjes die hij nog wel eens wilde maken, maken de Democraten een reële kans op hun ultieme doel: Trump verjagen uit het Witte Huis.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here