Vergeten jongeren worden coronageratie. What about us?

Gisteravond sprak premier Rutte jongeren aan om mee te denken over creatieve oplossingen. Het was de eerste keer dat Rutte liet merken dat hij begrijpt dat er hele generaties zijn die aan de start van hun loopbaan of zelfs de start van hun leven staan en meer dan zijn eigen generatie gevormd zullen worden door de crises van nu. Crises of crisis? Crises. Meervoud. Want de volksgezondheidscrisis is nog lang niet voorbij en de economische crisis is nog maar net begonnen. In de woorden van onze premier: “we zijn voorbij de start, maar nog niet aan het einde van het begin”. We staan dan ook aan de vooravond van grote economische veranderingen. Veel van ons merken het nog niet, maar zullen er de komende weken en maanden mee te maken gaan krijgen. Het is bijna onwerkelijk hoe we nog maar drie maanden geleden de bomen tot in de hemel zagen groeien. De werkloosheid was all time low en onze banenkans oogde rooskleurig. Nu zien we de economie voor onze ogen instorten. We staan erbij en kijken ernaar.

Voor de studenten van nu is de toekomst onzeker. De afgelopen weken waren dat al tot op zekere hoogte en de komende jaren zullen dat des te meer zijn. Tot nu toe heeft de minister van onderwijs een financiële compensatie aangekondigd voor afstudeerders. Een goede stap voor deze specifieke groep studenten, maar niet meer dan het topje van de ijsberg. Onder dat topje, lager op die rots staan namelijk nog veel meer studenten. Studenten die hun inkomen zijn kwijtgeraakt of hun bijbanen gaan verliezen nu de capaciteit en dus de omzet van veel sectoren, zoals de horeca, drastisch zal verminderen. Studenten die als gevolg daarvan huurachterstanden oplopen, stress ontwikkelen en zich minder goed kunnen focussen op hun studie die een digitale revolutie ondergaat en ondanks alle inspanningen aan kwaliteit afneemt. Stuk voor stuk zaken die elkaar versterken en studievoortgang bemoeilijken. Die giftige cocktail is de enige cocktail die onze generatie de afgelopen weken nog openbaar geserveerd kreeg. Gratis was die niet. De kosten zijn hoog. Voor de studenten van nu en zoals Rutte het noemde, de volwassenen van de toekomst.

Want wat hebben studenten die de komende maanden afstuderen aan de kwijtschelding van een paar maanden collegegeld wanneer bedrijven geen nieuw personeel aannemen? Hoe fris verschijnen die kwetsbare studenten die nu studievertraging oplopen door die eerder beschreven giftige cocktail de komende jaren aan de start van de arbeidsmarkt? En welke arbeidsmarkt wacht tegen die tijd op hen? Het zijn de vragen van een generatie die lang verwend werd genoemd en op met goud afgespoten rozen leek te zitten. Nu wordt dat fundament van zekerheid langzaamaan onder ons weggetrokken.

In het besef en de absolute overtuiging dat onverminderde aandacht moet blijven uitgaan naar alle slachtoffers en preventie van volgende slachtoffers van deze volksgezondheidscrisis mag onze generatie niet vergeten worden. De minister van onderwijs slaagt er voorlopig onvoldoende in om een lans voor studenten te breken. Meer lenen is het automatische antwoord van het ministerie. Het komt niet in de buurt van een antwoord op de uitdagingen waar deze generatie mee te maken heeft en mee te maken krijgt. So. What about us?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here