Een staatsman op het wereldtoneel

Onze premier stond jarenlang bekend als een joviaal, immer goedlachse politicus met een riante teflonlaag. Met gepaste regelmaat ontgroeit een regeringsleider het stempel politicus en wisselt hij of hopelijk snel in onze toekomstige politieke geschiedenis, zij, dat in voor iets vele malen groters dat slechts weinigen gegeven is. Staatsmanschap.

Mede door de enorme crises die hij de afgelopen jaren op zijn bordje heeft gekregen en de steeds vooraanstaandere rol die hij op het internationale toneel inneemt is staatsmanschap Rutte overkomen. Onder zijn tijdelijke voorzitterschap van de Europese Unie beslechtte hij de enorme vluchtelingenstroom vanuit Syrië naar Noord-Europa. Hij clashte keihard met de Turkse president Erdogan nadat hij de Turkse vicepremier weigerde om op Nederlandse bodem een Turkse politieke campagne te voeren. Binnenlands werd Nederland geconfronteerd met de terroristische aanslag in Utrecht en op economisch terrein zijn we alweer bijna vergeten dat Rutte midden in de vorige economische crisis in een totaal versnipperd politiek landschap ons land bestuurbaar heeft gehouden.

Er zijn maar weinig mensen met gezond verstand die Rutte kennen en hem niet aardig vinden. Zowel in de binnenlandse politiek als onder regeringsleiders en staatshoofden van andere landen is Rutte gerespecteerd en geliefd. Hoezeer politieke commentatoren aan talkshowtafels soms ook proberen te relativeren wat zijn internationale slagkracht is, ze zitten niet aan tafel, Rutte lekt zelf nooit en dus zijn hun theorieën niet meer dan flinterdunne speculatie. Wie de rol van Rutte binnen de EU afzet tegen de rol van zijn voorganger Balkenende, of de rol die Rutte zelf aan het begin van zijn premierschap innam, ziet dat hij wel degelijk een flinke vinger in de pap heeft. Mensen die er inmiddels voor hebben gekozen om bos op Rutte of de EU te zijn, zien niet meer dat de Nederlandse positie binnen de Unie onder iedere andere premier vele malen minder slagvaardig was geweest. Als onderdeel van de vrekkige vier, als erfgenaam van het inmiddels vertrokken terughoudende Verenigd Koninkrijk en als één van de langstzittende regeringsleiders is Rutte een speler van formaat binnen de EU. Terwijl de voorman van de tweede partij van Nederland met een triest zelfgemaakt bordje langs een hekje besluit te gaan staan om aan iedereen te laten zien dat hij boos en machteloos is, komen de machtigen der aarde bij Rutte langs. Terwijl Baudet afgeeft op de Europese Unie, de grote negatieve menselijke invloed op de klimaatverandering en het gevaar van de coronacrisis ontkent, werpt Rutte zich op als één van de voornaamste leiders van de EU en maakte hij loodzware keuzes in de bestrijding van de coronacrisis.

Die verantwoordelijkheid is een verantwoordelijkheid die vrijwel niemand zich volledig kan invoelen. Het is een verantwoordelijkheid die Wilders en Baudet nooit hebben gehad en die het onophoudelijke en hypocriete populisme van schreeuwen om lockdowns tot verregaandere versoepeling in een goedkoop daglicht plaatst. Diezelfde verantwoordelijkheid heeft premier Rutte grijsgemaakt. Zijn eeuwige glimlach en jeugdigheid zullen niet snel verdwijnen, maar lijken de afgelopen maanden langzaamaan te vervagen door de grote verantwoordelijkheid die in binnen- en buitenland op zijn schouders rust.

Mocht Rutte besluiten zich nogmaals verkiesbaar te stellen, dan is er simpelweg niemand beschikbaar die aan zijn kunde kan tippen. Van Asscher, tot Kaag en Wilders, zijn politieke ervaring en vakmanschap zijn overduidelijk van ongeëvenaard niveau op het politieke speelveld. Voor Nederlands positie in de Europese Unie is het hopen op Rutte IV.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here